Hieronder volgen de laatste woorden uit een artikel in de Volkskrant van de agent die een aantal jaren geleden ene Driss neerschoot.
De Marokkaan kwam als een dolleman met een groot mes op haar afgelopen.
Wat zou u doen?... Juist, ik ook. Schieten natuurlijk en het liefst tussen de ogen of in het hart. Het is zijn leven of dat van jou. De MSM hebben de boel natuurlijk flink verdraaid. Ik zou graag zien dat er vaker van dit soort dodelijke schoten worden gelost op dat soort straatterroristen. Dat zou iedereen een hoop last en geld besparen.
‘Met de schietpartij was ik persoonlijk snel klaar, maar de media hebben me gekwetst. Ik zit nu zestien jaar bij de politie en heb in die tijd veel bij afzettingen gestaan. En altijd eisen journalisten doorgang met verhalen van: we zijn de waakhonden van de democratie, en: wij moeten onderzoeken.
Maar ze onderzoeken helemaal niets. Daarvan heb ik een grote deuk opgelopen. Als ik het Journaal zie, moet ik me dwingen te geloven wat ze zeggen.
‘Ik raakte betrokken bij een vreselijk incident en de media schreven klakkeloos op wat omstanders zeiden, zonder een kritische vraag te stellen. De simpelste feiten werden niet geverifieerd.
‘Zo zouden wij jonge agenten zijn, onervaren broekies. Eén telefoontje naar het korps en ze hadden geweten dat ik al dertien jaar op straat was. Mijn collega en ik waren samen goed voor 25 dienstjaren. Er stond best wel wat in die toko.
‘Ongenuanceerde krantenkoppen bepaalden de sfeer. ‘Agent zit thuis en Driss is dood’, ‘Hij schoot op een Marokkaan, niet op een mens’. Wat was daarvan de bedoeling? Er werd een stichting tegen zinloos politiegeweld opgericht. Om wat ik gedaan heb? Volgens mij wilde Driss mij aan het mes rijgen.
‘Ik ben opgevoed met normen en waarden. Politieman wilde ik worden. Op mijn negentiende ging ik naar de opleiding. Daar zeiden ze na twee jaar: hier heb je een pistool, hier heb je de bevoegdheden voor het gebruik van geweld en daar is de grote stad Amsterdam, ga die veilig maken. Maar op het moment dat ik noodgedwongen gebruik maak van geweld, zet de maatschappij mij neer als een misdadiger. Dat voelt als bedrog.’
Geen opmerkingen:
Een reactie posten